Już dawno chciałam o tym napisać.
Temat raczej mało smaczny, proszę nie spożywać posiłków przy jego czytaniu...
Jeśli już to na własną odpowiedzialność...
Dbałość o higienę jest ważnym elementem w opiece nad dzieckiem.
Ba! Jest ważnym elementem w życiu człowieka w ogóle.
Rzecz wydawałaby się tak oczywista jak to, że woda jest mokra, a śnieg zimny...
I może ktoś się pukać w czoło, że po co pisać o czymś tak oczywistym...
Ano, może właśnie po to, bo to nie dla wszystkich jest oczywiste.
Mamy w przedszkolu różne dzieci (a co za tym idzie różnych rodziców...).
I niestety jest podział.
Na te zadbane i te niezadbane.
Te pierwsze bez względu na pochodzenie swoje, swoich ubrań i zabawek są czyste.
Mogą być ubrane jak z dziecięcych pism o modzie albo skromnie jednak zawsze mają czyste, przycięte paznokcie, czyste buzie, czyste włosy, czyste ubrania i same pachną świeżością (a przynajmniej nie śmierdzą).
Te drugie nie mają tyle szczęścia.
I tak o to mamy dziewczynkę - 3 i pół roku, rodzice wykształceni i zadbani (zawody te z górnej półki), a córka przez pierwsze półtora roku pobytu u nas chodziła brudna, z glutem do kolan ("bo ona sobie nie da odciągnąć"), przez tydzień w tych samych poplamionych poniedziałkowymi buraczkami ubraniach. (Jak miałyśmy przedszkole ciuszki na zmianę, to przebierałyśmy, ale nie zawsze coś było.)
Przebieranie jej pieluchy też było wyzwaniem.
Niemyte ciało śmierdzi.
Nawet dziecięce.
A może zwłaszcza dziecięce?
Bo przecież w pieluszce?
Bo przecież pielucha sporo uniesie....
Mamy też chłopca.
Takiego dwuletniego małego blondynka o rozbrajającym uśmiechu.
I niestety zabójczym smrodzie po zdjęciu pieluchy.
Kupa, nawet taka po śliwkach suszonych, nawet taka z rozwolnienia to tylko kupa.
Wyobraźcie sobie odór niemytego ciała, a dokładnie genitaliów, w połączeniu ze słodkim i mdłym zapachem chusteczek nawilżanych (mnie cofnęło.....)
Wyobraźcie sobie wiecznie odparzoną pupę.
Wyobraźcie sobie malutkie rączki z kilkumilimetrowymi odrostami paznokci, z których każdy jeden jest czarny.
Wyobraźcie sobie małą blond główkę ze skorupą ciemieniuchy.
Ja wiem, że u niektórych ciemieniucha jest ciężka do usunięcia mimo właściwej pielęgnacji.
Tyle, że w tym przypadku pielęgnacji brak...
Mamusia przychodzi do przedszkola w czymś na wzór futra, ubrana jak na wybieg, a jej usta krzyczą czerwienią - nie jest piękna, ale jest zadbana (przynajmniej na pierwszy rzut oka).
Zdarza mi się, że Hania idzie spać bez kąpieli.
Ale są to sytuacje wyjątkowe.
Albo Hanka nagle zasypia o nietypowej dla niej porze, albo mamy jakąś awarię innego rodzaju.
Zdarza się, ale sporadycznie.
I nigdy pod rząd.
Mówi się, że szczęśliwe dziecko, to brudne dziecko.
Tylko, że to nie o tego rodzaju brud chodzi.
Dręczy mnie to.
Najbardziej jak trzeba owego chłopca przebrać.....
A ja mam węch bardzo wrażliwy...
Starsze posty