Mały koziorożec

Wróżka prawdę ci powie, albo i nie, a horoskop? Jak gdzieś wiedzę czytam z czystej ciekawości i wkładam między bajki. Inaczej jest z opisami znaków zodiakalnych. Dużo w nich prawdy, choć zdarzają się też nieścisłości. 

Hanuszka jest koziorożcem i to widać. Jest poważnym maluchem i bardzo stanowczym, ku zmartwieniu matki....Bo jak Hanka coś postanowi to tak ma być, a że jeszcze nie mówi to matka musi się głowić, co też Hanka wymyśliła tym razem...

Z resztą:

"Koziorożec od dzieciństwa jest zorganizowany i umie dobrze zaplanować sobie czas" - no i rodzicom też tez nie odpuszcza....:P

"Od maleńkości zachowuje się jak osoba dorosła." - Oj tak...zamyśla się i kontempluje jak mało kto, uskarża się i narzeka, ale to typowe dla narodu:P

"Dzieci spod znaku Koziorożca nie dopuszczają do siebie wiadomości, że istnieje taka cecha jak słabość" - hahaha no tak, zwłaszcza słabość matki....

"Zdolności Koziorożca są wielkie," - zwłaszcza te do robienia krzyku o nic:P a pardon, przecież robienie awanturki o "nie ten" cycek, albo "nie tego ludzia do noszenia" to nie jest krzyk o nic. Mea Culpa, wszak dzieć swe prawa ma i zna. Doskonale zna...

"Mały Koziorożec jest bardzo poważnym dzieckiem. Jego upór w dążeniu do celu jest większy niż przysłowiowego osła." - patrz wyżej... Hanka musi postawić na swoim. Godzina 19.40 karmienie po kąpieli - prawy cyc, tylko raz dziennie, tylko po kąpieli (w nocy to jej zwisa który cyc). Hanka w ryk. No to daję lewego - jeszcze większy ryk. Zmieniam pieluchę - Hanka wpada w histerię, szał, tupie nóżką, krztusi się łzami. Pielucha sucha. Dzieć się drze, 19.50 przystawiam do lewego cyca - awanturka. Kładę się i przystawiam do lewego cyca...Zassała. Nie bez wyrzutu oczywiście. Bo berbeć choć dziób cyckiem ma zatkany, to jeszcze pyskuje...(Nobla za cierpliwość poproszę)

"Chce być za to chwalony".... no masz ci los...nie dość, że mąż rak, jak wiadomo faceci w ogóle lubią być chwaleni (próżna rasa), a raki w szczególności, to jeszcze mi się dziecko trafiło co też pochwał w nadmiarze wymaga...a mamusie kto pochwali???Się pytam...

"(...)a liczyć pieniądze potrafi jeszcze zanim nauczy się dobrze mówić." - no to lipa z zakupami...:/

"Jest osobą stawiającą sobie bardzo wysoko poprzeczkę." - mamusi też.....

"Woli pogłówkować bądź zająć się czymś pożytecznym (pomoc mamie, praca w garażu z tatą)"  - oł jeeeeeeeee:D znając zamiłowanie koziorożców do porządku ( pozdrawiam własną mamę;) ), rośnie mi mały czyścioch:) jakiś pozytyw zawsze się znajdzie:P

"W szkole czuje się jak ryba w wodzie." - ufffff, jest szansa, że swoją magisterkę napisze w terminie...(oj, złośliwości się mnie czepiają....)

Ale najlepsze jest to:

"Najlepsze imiona dla Koziorożca:
  • Aleksander, Dariusz, Jakub, Ignacy, Stanisław;
  • Dorota, Edyta, Hanna, Urszula, Zofia."
 No to masz babo placek, mąż teraz pewnie tryumfy wszem i wobec głosi, bo to ja przy Hance się upierałam....Mam za swoje:P

Jak ktoś ciekawy co pod dachem hoduje tudzież własną piersią karmi to zapraszam do lektury:)



*Cytaty z http://parenting.pl/portal/dziecko-koziorozec i http://horoskopy.gazeta.pl/horoskopy/1,116791,10059660,Koziorozec_22_XII___19_I.html

Wierszyki na masażyki

Z Hanką masujemy się od początku, jednak klasyczne masaże się nam znudziły. No dobra, mnie się znudziły. Podobnie jak nieśmiertelne "Idzie Rak" i "Ważyła Sroczka kaszkę..." Szkoda, że dopiero teraz sobie przypomniałam o wierszykach na masaże Marty Bogdanowicz, bo wykorzystywałabym je wcześniej, ale lepiej późno niż wcale.




Teksty są rewelacyjne, ciekawe i proste do zapamiętania. Zabawa przednia zwłaszcza w przypadku starszych dzieci, które mogą odwzajemnić masaże. Bardzo dobra metoda budowania i utrwalania więzi emocjonalnej między rodzicem, a dzieckiem:)

Dla najmłodszych:
"Idzie myszka"
Idzie myszka do braciszka.

Tu zajrzała, tu wskoczyła,

a na koniec tam się skryła.
na plecach dziecka wykonujemyposuwiste ruchy opuszkami
złączonych palców;
lekko drapiemy dziecko
za jednym uchem,
następnie za drugim;
wsuwamy palec za kołnierzyk

"Rzeczka"
Płynie, wije się rzeczka
Jak błyszcząca wstążeczka.
Tu się srebrzy, tam ginie,

A tam znowu wypłynie.
rysujemy na plecach dzieckafalistą linię;
delikatnie drapiemy je po plecach,
wsuwamy palce za kołnierzyk;
przenosimy dłoń pod pachę
i szybko wyjmujemy.

"Pajączek"
Wspinał się pajączek po rynnie.

Spadł wielki deszcz
i zmył pajączka.
Zaświeciło słoneczko
Wysuszyło pajączka, rynnę i...
Wspinał się pajączek po rynnie...

"Czapla"
  Chodziła Czapla po desce,      
opowiedzieć Ci jeszcze?
Chodziła Czapla po desce...


"Idzie kominiarz"
Idzie kominiarz po drabinie, fiku - miku, już w kominie.
kroczymy palcami po plecachdziecka, od dołu ku górze;
przykładamy do nich obie dłonie
i szybko przesuwamy je w dół;
masujemy plecy ruchem
okrężnym, aż poczujemy ciepło;
zaczynamy od początku




spacerujemy palcami wskazującymi po ręce dziecka

Powtarzamy czynność




kroczymy palcem po dłoni dziecka, jego ręce  do barku
szybkim ruchem  chowamy rękę pod jego pachę
Już dziś po kąpieli miałyśmy się masować, ale Hanka upomniała się o jedzonko i padła jak zabita. No cóż jutro też jest dzień:) Książkę polecam, a jeszcze bardziej by wymyślić coś samemu. Ja jestem w tym kiepska, ale może kiedyś wena mnie odwiedzi:) A może któraś z mam ma jakieś wymyślone przez siebie wierszyki na masażyki?

Materiałowa książeczka CD

No i nasz materiałowa książeczka jest już gotowa. Troszkę to trwało, bo część materiałów czekała na mnie u mamy, ale w końcu Hanuszka ma książeczkę do masaży i zabawy:)




W książeczce jest sztruks, polar, len i bawełna różnej grubości. To jednak nie wszytko, bo dzięki temu, że szmatki są zawieszone na kółku, mogę dodawać nowe tkaniny. W przyszłości dojdą też inne rzeczy takie jak papier ścierny czy plastik.



Ostatni dzień

Hanuszka śpi smacznie w wózku w ogrodzie, właśnie wróciła ze spaceru z dziadkami i psem. Ja mam czas, żeby pokucharzyć trochę (a rzadko mi się to zdarza, z reguły mam czas na szybkie przygotowanie obiadu, czasem na jego zjedzenie). To ostatni dzień w Cieszynie. Ciężko będzie wyjeżdżać. To pierwszy tak długi pobyt u rodziców od jakichś 5, może nawet 7 lat. Hanka jeszcze nieświadoma, chyba chciałabym się z nią zamienić.

Jak widzę, ile z rozwoju Hanki tracą moi rodzice robi mi się przykro. Siedzimy tu ponad 2 tygodnie, a ja sama widzę, jak bardzo moje dziecko się zmieniło. Hanuszkowy tata zdziwi się bardzo....

Wiem, że obiecywałam zdjęcia, ale niestety łącze internetowe coś się pogorszyło i nie jestem w stanie teraz wysłać na serwer. Wrzucę po powrocie do Kielc.

Ale dziś pięknie, ogród pachnie wiosną....Nie chce się wracać. Tyko jednej osoby brakuje...

Bunt na pokładzie

Hanka rośnie nam na buntownika, a już na pewno na małą, ale mającą swoje zdanie (mocno i głośno podkreślane) kobietkę.

Ileż to razy słyszałam "Ona ma kolkę", "Ją na pewno coś boli". Już przestawałam wierzyć w swoje matczyne zdolności i instynkt, ale Hanka potwierdziła moje przekonanie o tym, że ma charakterek, a nie bóle. I to nie raz...

Owszem brzuszkowe dolegliwości zdarzają się jak u większości dzieci, ale u Hanki kwik zarzynanego prosiaka nie koniecznie oznacza kolkę czy ból w ogóle. Nam Hanka czasem serwuje wieczór pełen wrażeń, dziadkom zaserwowała po raz pierwszy równo tydzień temu.

Wracam od fryzjera. Dzieć śpi smacznie, a rodzice (moi) zaczynają opowiadać co i jak, że karmienie, gadanie z wnusią, że kąpiel i straszliwy płacz określony przez moją mamę dosłownie kwikiem zarzynanego prosiaka. Moja mama przerażona tym faktem stwierdziła, po raz kolejny, że to nie jest normalne, żeby aż tak bolało i żeby dziecko aż tak płakało...No ale opowiadają dalej, że dopiero u dziadka (mojego taty) się uspokoiła...

Ja w śmiech....

Bo Hanka tak ma, jak sobie kogoś innego upatrzy do wieczornego noszenia. Drze i napina się. Brzuszek ma więc twardy, a kleksy lecą jeden za drugim. Rodzice nie uwierzyli. Dopiero jak przeanalizowali cały wieczór to się okazało, że: Hanka darła się u babci jak opętana. U dziadka się uspokoiła, no to dziadek babci oddał wnusię (bo popracować jeszcze musiał) a wnusia w ryk i kwik - jak zarzynane prosiątko. No to wnusia znów - hop - na ręce dziadka - spokój.....................

My z mężem przywykliśmy do kaprysów Hanki. Podobnie z resztą dziecko reaguje jak dostanie "nie tą pierś". Moi rodzice już uwierzyli w charakterek wnusi. Tylko sąsiedzi i reszta, która słyszy "rozpacz" i "bolączki" mojego dziecka patrzy na mnie jak na nieudolną matkę....